Наврӯзи аҷам-иди таҷассуми зебоиву сарсабзӣ!

Наврӯз-яке аз идҳои қадимтарин буда, аз қаҳри асрҳо ба мо чун мероси бебаҳои ниёгон омада расидааст. Наврӯз дар сарзамини мо аз рӯи тақвими қадимаи эрониён ҷашн гирифта шуда, бо бедоршавии табиат ва оғози кишту кори баҳорӣ пайвандҳои зич дошта, дар худ бисёр расму оинҳои миллӣ ва анъанаҳои ниёгони моро то давраи мо нигоҳ доштааст.Сарчашмаҳои таърихӣ, […]